دیدگاه تاریخی لاهیجان
لاهیجان متعلق به آغاز یک دوره پیشرفت و ترقی است و در زمانهای گذشته کسی از آن آگهی نداشت . این شهر مرکز بازرگانی ابریشم بود . بسیاری از ساختمانهای لاهیجان که سابقا ظاهر زیبایی داشتند و با ورقهای آهن سفید ،با آنها پوشانیده شده بود ، انبارهایی برای خشک کردن پیله بودند ، که فرانسویان با مردم مشرق زمین آنها را ساخته بودند . جاده های لاهیجان با تکه سنگ های نامساوی فرش شده بود و بیشتر جاده های آن سنگفرش بود . مساجد این ناحیه از مساجد رشت باشکوه تر بود و خانه ی طبقات مرفه و مالدار در داخل شهر قرار داشت. معمولا همه ی خانه ها دارای حیاط وسیعی بودند که در آنها درخت کاشته می شد و دیواری از آجر یا از گل یا شاخه های درختان در آنها دیده می شدند . بازار لاهیجان کثیف بود و نسبت به بازار رشت در سطح پایین تری قرار داشت ، اما دارای کالای فراوانی بود و بازرگانان این منطقه بسیار فعال بودند.
کاروانسراهای لاهیجان از نظر معماری در حد متوسطی قرار داشت . در این شهر حدود 500 باب مغاه وجود داشت . لاهیجان از طرفی با لنگرود و از طرف دیگر با رشت مربوط بود. سرویس پستی هر هفته ، دو بار ، میان لاهیجان و رشت کار می کرد. ماموری برای انجام کارهای خارجیان و ترجمه و گفتگو میان آنان و مردم بومی در این شهر بسر می برد. روسها نیز برای همین منظور نماینده ایی بومی برای این شهر انتخاب کرده بودند.
| تبليغات | X |
